We wtorek, 5 maja 2026 r. odbyło się po raz 110. Czuwanie w Diecezjalnym Sanktuarium Świętej Kingi w Nowym Korczynie. O godzinie 17.00 rozpoczęliśmy Adorację Najświętszego Sakramentu w ciszy, uczestnicy mieli możliwość przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. W modlitwie różańcowej, powierzaliśmy Najświętszej Maryi Pannie szczególnie polskie rodziny. Prosiliśmy o Boże błogosławieństwo i wszelkie łaski  dla Ojca Świętego Leona XIV, Biskupów, Kapłanów, Misjonarzy, Kleryków naszego Kieleckiego Seminarium i dla naszej Ojczyzny.  Modliliśmy się także w intencji tegorocznych maturzystów o Boże błogosławieństwo w egzaminach, rozeznanie powołania, i w intencji ósmoklasistów, którzy także w najbliższym czasie będą zdawać egzaminy.

W Ewangelii usłyszeliśmy słowa: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam” (J. 14. 27). Pokój jest „tym” darem, który zawiera w sobie wszelki inny dar. Pokój posiada tylko ten, kto znalazł to, czego szuka i otrzymał to, czego pragnie. Odchodzący Jezus zostawia nam pokój, daje nam „swój” pokój. Jest to pokój mesjański, pełnia wszelkiego błogosławieństwa. Pokój ten rodzi się z miłości i rozkwita w radości (por. w. 28b). „Nie tak jak daje świat, Ja wam daję”. Pokój według świata to przerwa między wojnami. Trwa tak długo, jak długo zwycięzca może narzucić swą władzę, a zwyciężony nie może się zbuntować. Jest to pax Romana, owoc oręża, który świat zna od zawsze. Wydaje się, że do dziś nie zna innego pokoju. Nie taki jest pokój, jaki zostawia Jezus. Nie jest to również pokój stoika, który pozostaje niewzruszony nawet wtedy, gdy wali mu się cały świat. Pokój Jezusowy rodzi się z miłości mocniejszej od śmierci. Jest to pokój Ukrzyżowanego Zmartwychwstałego czyniącego nas współobywatelami świętych i domownikami Boga (por. Ef 2,14-19). „Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka”. Odejście Jezusa nie pozostawia pustki wypełnionej lękiem i zniechęceniem: jest to Jego pozostawanie na zawsze w nas ze swoją miłością. Takie jest dziedzictwo, pokój, jaki zostawia nam w swym testamencie. „Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was”. Jezus ponownie uspokaja uczniów mówiąc, że Jego odejście jest przyjściem do nas w nowy sposób. „Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca”. Kto miłuje Jezusa, raduje się z Jego powrotu do Ojca: widzi krzyż jako dopełnienie miłości. „Ojciec większy jest ode Mnie”. Syn i Ojciec są sobie równi, Ojciec jest większy w podwójnym sensie: po pierwsze dlatego, że jest źródłem Syna, po drugie, że kto miłuje, traktuje osobę umiłowaną za większą od siebie. Tu Jezus przemawia jako Syn i stwierdza wielkość Ojca.

Liturgię Słowa przygotowało Towarzystwo Miłośników Ziemi Korczyńskiej. Naszą modlitwę w Sanktuarium zakończyliśmy Apelem Jasnogórskim. Uczestnicy otrzymali także kolejny, 72.  numer pisma wydawanego w naszym Sanktuarium – „Szczypta Soli”. Serdecznie zapraszam Kapłanów i Wszystkich Pielgrzymów na kolejne Czuwanie w Diecezjalnym Sanktuarium Świętej Kingi w Nowym Korczynie w dniu  2 czerwca 2026 r. o godzinie 17.00. Święta Kingo uproś nam łaskę pokory, abyśmy w każdej sytuacji życia szanowali godność drugiego człowieka i spieszyli bliźnim z pomocą.

Ks. Paweł Majewski
Kustosz Diecezjalnego Sanktuarium Świętej Kingi w Nowym Korczynie.

Zdjęcia Ligia Płonka